Τίτ.γ΄ 5 : «Οὐκ ἐξ ἔργων τῶν ἐν δικαιοσύνῃ ὧν ἐποιήσαμεν ἡμεῖς, ἀλλά κατά τόν αὐτοῦ ἔλεον ἔσωσεν ἡμᾶς διά λουτροῦ παλιγγενεσίας καί ἀνακαινώσεως Πνεύματος Ἁγίου»

Ο Καθαρισμός του πιστού

Ι. Εισαγωγή:

Τίτ.γ΄ 5: «Οὐκ ἐξ ἔργων τῶν ἐν δικαιοσύνῃ ὧν ἐποιήσαμεν ἡμεῖς, ἀλλά κατά τόν αὐτοῦ ἔλεον ἔσωσεν ἡμᾶς διά λουτροῦ παλιγγενεσίας καί ἀνακαινώσεως Πνεύματος Ἁγίου»

Όσο καλός άνθρωπος και να είναι κάποιος, δεν είναι τέλειος. Έχουμε καλοσύνη, υπάρχει το καλό μέσα μας, δεν είναι αρκετό για το Θεό. Και ούτε και θα είναι ποτέ. Στην Αγία Γραφή πάλι λέει, «Δεν υπάρχει δίκαιος ούτε ένας· δεν υπάρχει κάποιος που να έχει σύνεση· δεν υπάρχει κάποιος που να εκζητάει το Θεό. Όλοι παρεξέκλιναν, μαζί εξαχρειώθηκαν· δεν υπάρχει αυτός που πράττει το αγαθό· δεν υπάρχει ούτε ένας» (Ρωμαίους 3:10-12). Μπορεί να είμαι θρήσκος, αλλά ούτε αυτό φτάνει. Μπορεί μέσα μου να έχω μια εσωτερική συστολή και να μην κάνω εξόφθαλμα την αμαρτία. Υπάρχει όμως υπερηφάνεια, εγωισμός, θυμός, πικρία, ζήλια. Ποιος θα πει πως στην καρδιά του δεν υπάρχουν αυτά;

 

Για αυτό, όχι από έργα δικαιοσύνης, που εμείς πράξαμε, αλλά σύμφωνα με το έλεός του μας έσωσε… (προς Τίτο 3:5α). Κανένας δεν είναι από μόνος Του, ούτε μπορεί να γίνει αρκετά καλός για να τον σώσει ο Θεός. Ο Θεός μάς σώζει με το έλεός Του, όταν με απλότητα και ταπείνωση, «μετανοήσουμε και πιστέψουμε» όπως ο Χριστός ζήτησε. Και τότε θα κάνουμε πολλά καλά έργα. Γιατί θα αλλάξει η ζωή μας. Τότε θα κάνουμε έργα από ευγνωμοσύνη, από αγάπη και θα πιάσουν περισσότερο τόπο, γιατί θα γίνονται για τη δόξα του Θεού και μόνο.

Προχωράμε τώρα. Τι έκανε ο Θεός και με το έλεός Του; Μας έσωσε! Τι έκανε δηλαδή; Όχι από έργα δικαιοσύνης, που εμείς πράξαμε, αλλά σύμφωνα με το έλεός Του μάς έσωσε, διαμέσου λουτρού παλιγγενεσίας και ανακαίνισης του Αγίου Πνεύματος, το οποίο ξέχυσε επάνω μας πλούσια, διαμέσου τού Ιησού Χριστού τού Σωτήρα μας (προς Τίτο 3:5-6).

Να λοιπόν τι έκανε ο Θεός. Μας έκανε ένα λουτρό. Το μυαλό μας πάει σε αυτό που κάνει το νερό, να καθαρίζει. Αυτό έκανε ο Θεός, μας καθάρισε. Αυτό το λουτρό το ονομάζει λουτρό «παλιγγενεσίας» και «ανακαίνισης». Το έκανε διαμέσου του Αγίου Πνεύματος. Ο Θεός μας ανακαίνισε. Δηλαδή; Δηλαδή πάλι εμείς είμαστε, αλλά και δεν είμαστε. Είμαστε ο ίδιος άνθρωπος, αλλά ταυτόχρονα ένας καινούργιος άνθρωπος. Πως ανακαινίζεις ένα κτίριο και είναι το ίδιο, αλλά το βλέπεις και εντυπωσιάζεσαι, γιατί είναι βαμμένο, γιατί αλλάξαμε τα παράθυρα, περάσαμε καινούργιες γραμμές για το ρεύμα. Τώρα το βλέπεις και το χαίρεσαι. Αυτό ονομάζεται «ανακαίνιση» και «αναγέννηση». Αυτό σημαίνει παλιγγενεσία. Να ξαναγεννηθεί κάποιος.

Αυτό το έκανε ο Θεός στη ζωή μας, αυτό το λουτρό διαμέσου του Αγίου Πνεύματος που γράφει πως το ξέχυσε πάνω μας πλούσια δια του Ιησού Χριστού. Δεν το έδωσε λίγο, πλούσια. Το έχυσε επάνω μας πλούσια!

Με απλά λόγια: Αν έχεις μετανοήσει και πιστέψει στο Χριστό, αν ζήτησες ο Χριστός να σε συγχωρήσει και να σε αλλάξει, τότε μέσα σου κατοικεί το Άγιο Πνεύμα. Το σώμα σου, γράφει, είναι ναός του Αγίου Πνεύματος. Μυστήριο, αλλά είναι αλήθεια! Γράφει στην Α΄ Κορινθίους: Δεν ξέρετε ότι είστε ναός τού Θεού, και το Πνεύμα τού Θεού κατοικεί μέσα σας; (Α΄Κορινθίους 3:16). Πιο κάτω το ξαναλέει: Ή, δεν ξέρετε ότι το σώμα σας είναι ναός τού Αγίου Πνεύματος, που είναι μέσα σας, το οποίο έχετε από τον Θεό, και δεν είστε κύριοι του εαυτού σας; (Α΄Κορινθίους 6:19).

Το σώμα μου, δεν είναι πια δικό μου, γιατί τώρα κατοικεί το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδας, το Άγιο Πνεύμα. Και για αυτό δε μπορώ να κάνω ό,τι θέλω. Με αυτό το Άγιο Πνεύμα γράφει αλλού ο Θεός μας σφράγισε: όταν ακούσατε τον λόγο τής αλήθειας, το ευαγγέλιο της σωτηρίας σας… σφραγιστήκατε με το Άγιο Πνεύμα τής υπόσχεσης (Εφεσίους 1:13). Και αλλού, λέει, ο οποίος [ο Θεός] και μας σφράγισε, και μας έδωσε τον αρραβώνα τού Πνεύματος μέσα στις καρδιές μας (Β΄Κορινθίους 1:22).

Ίσως πει κάποιος, αδελφέ, έχεις καταλάβει σε ποιους απευθύνεσαι; Κοίτα γύρω σου. Αυτά τα γνωρίζουμε. Πολλοί από εμάς, ερχόμαστε στην Εκκλησία πριν να γεννηθείς εσύ. Αυτό είναι σωστό. Όπως επίσης είναι σωστό πως έχουμε πολλά κηρύγματα πάνω σε αυτά τα πράγματα, και είμαι σίγουρος πως ήταν και πολύ πιο εύγλωττα.

Υπάρχει λόγος όμως που το κάνουμε αυτό. Χρειάζεται να θυμηθούμε και να το βάλουμε όσο πιο πολύ γίνεται στο μυαλό μας, πως μέσα μας κατοικεί το Πνεύμα του Θεού. Και ξέρεις τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει δύναμη! Το Πνεύμα του Θεού μέσα σου, σημαίνει δύναμη!

Σημαίνει πως έχεις όλη τη δύναμη που χρειάζεσαι για να ζήσεις όλα αυτά που ο Θεός θέλει. Με τι δύναμη να συγχωρέσεις τον εχθρό σου; Με τη δύναμη που σου δίνει το Άγιο Πνεύμα. Πώς να ξεπεράσεις το φόβο των ανθρώπων; Με τη δύναμη που δίνει το Άγιο Πνεύμα.

Όταν αναλήφθηκε ο Χριστός τι είπε στους μαθητές Του; Εκείνοι, λοιπόν, καθώς συγκεντρώθηκαν τον ρωτούσαν, λέγοντας: Κύριε, τάχα σε τούτο τον καιρό αποκαθιστάς τη βασιλεία στον Ισραήλ;

Και τους είπε: Δεν ανήκει σε σας να γνωρίζετε τα χρόνια ή τους καιρούς, που ο Πατέρας έβαλε στη δική του εξουσία· αλλά, θα πάρετε δύναμη, όταν έρθει επάνω σας το Άγιο Πνεύμα· και θα είστε μάρτυρες για μένα και στην Ιερουσαλήμ και σε ολόκληρη την Ιουδαία και στη Σαμάρεια, και μέχρι το τελευταίο άκρο τής γης (Πράξεις 1:8).

Είπαμε την περασμένη Κυριακή πως το Άγιο Πνεύμα, μεταμόρφωσε ανθρώπους φοβισμένους, κρυμμένους, αμόρφωτους, σε ανθρώπους που αναστάτωσαν όλη την οικουμένη. Πως; Δίνοντας τους δύναμη! Ο απόστολος Παύλος μεταμορφώθηκε από διώκτη της Εκκλησίας σε απόστολο. Πώς; Επειδή το Άγιο Πνεύμα του έδωσε δύναμη.

Η σάρκα μας, αδελφοί, είναι πιο δυνατή από εμάς. Θυμάστε πως ήταν οι μαθητές του Χριστού; Γεμάτοι εγωισμό, ανταγωνισμό, πισώπλατα μαχαιρώματα. Τίποτα διαφορετικό από τον κόσμο χωρίς Θεό. Πως τα ξεπερνάς αυτά; Πως συγχωρείς; Πως παραμένεις ελεύθερος; Μόνος σου, όση θέληση και να έχεις θα αποτύχεις. Στο τέλος, θα στερέψεις.

Πώς περίγραψε τη δική του κατάσταση ο Παύλος; Επειδή, βρίσκω μεν ευχαρίστηση στον νόμο τού Θεού κατά τον εσωτερικό άνθρωπο· όμως, βλέπω μέσα στα μέλη μου έναν άλλο νόμο, που αντιμάχεται στον νόμο τού νου μου, και με αιχμαλωτίζει στον νόμο τής αμαρτίας, που είναι μέσα στα μέλη μου (Ρωμαίους 8:22-23). Είναι καταπληκτικό να διαβάζεις την επί του όρους ομιλία του Χριστού. «Μακάριοι οι πραείς γιατί αυτοί θα κληρονομήσουν τη γη… Μην κρίνετε για να μην κριθείτε… Με όποιο μέτρο κρίνετε, με αυτό θα σας κρίνουν… Προσεύχεστε για αυτούς που σας βλάπτουν… Όταν κάνεις ελεημοσύνη, να μη γνωρίζει η δεξιά σου τι κάνει η αριστερά σου… Λοιπόν, όλα όσα θέλετε να κάνουν σε σας οι άνθρωποι, έτσι κι εσείς να κάνετε σ’ αυτούς· επειδή, αυτός είναι ο νόμος και οι προφήτες». Τα διαβάζουμε αυτά και είναι πραγματικά ένα διαμάντι. Και λες, «αχ και να ήταν ο κόσμος έτσι. Αχ και να ζούσαμε με περισσότερη αγάπη και αδελφοσύνη».

Και την ώρα που το λες αυτό, την ίδια ώρα θυμάσαι το γείτονα, τον ξάδελφο, το θείο, το συνάδελφο που σου έκανε τη ζωή δύσκολη και λες, «δεν θέλω ούτε να τον βλέπω». Ή έρχεται το παιδί σου και σε διακόπτει και θυμώνεις τόσο πολύ που σε ενόχλησε που του λες «Τι θέλεις πάλι άσε μας ήσυχους επιτέλους!»

Ξέρουμε την αλήθεια, και μας αρέσει. αλλά δεν μπορούμε να ξεπεράσουμε τον εαυτό μας. Μας ευχαριστεί στον εσωτερικό άνθρωπο, αλλά επίσης υπάρχει ένας άλλος νόμος στα μέλη μας που μας κρατάει. Για αυτό φώναξε ο Παύλος: Ω, ταλαίπωρος άνθρωπος εγώ· ποιος θα με ελευθερώσει από το σώμα αυτού τού θανάτου; (Ρωμαίους 7:24).

Η απάντηση βρίσκεται σε Αυτόν που κατοικεί μέσα μας. Στο Άγιο Πνεύμα. Γιατί το Άγιο Πνεύμα δίνει δύναμη. Η περιγραφή της χριστιανικής ζωής δε σταματάει στο κεφάλαιο 7. Συνεχίζει στο 8. Επειδή, ο νόμος τού Πνεύματος της ζωής, η οποία υπάρχει στον Ιησού Χριστό, με ελευθέρωσε από τον νόμο τής αμαρτίας και του θανάτου (Ρωμαίους 8:2).

Στη ζωή μου, τώρα λέει έχει έρθει ένας άλλος νόμος. Ο νόμος του Πνεύματος. Το Πνεύμα του Θεού έρχεται μέσα μου επειδή ο Χριστός μου δίνει τη ζωή την αιώνια. Και αυτός ο νόμος επειδή είναι πιο δυνατός, είναι ο μόνος που μπορεί να νικήσει αυτά που δεν μπορώ να νικήσω εγώ.

Εμείς μόνοι μας δε μπορούμε να πάμε κόντρα στον παλιό εαυτό μας. Η αμαρτία είναι τόσο ριζωμένη μέσα μας, και είναι τόσο φυσιολογική που δεν τη νικάς.  Εδώ έρχεται κάποιος και μας προσπερνάει απότομα και αντιδρούμε εξίσου άσχημα. Πώς να παλέψεις τον ίδιο σου τον εαυτό; Γράφει πιο κάτω: Επειδή, το φρόνημα της σάρκας είναι έχθρα στον Θεό· για τον λόγο ότι, στον νόμο τού Θεού δεν υποτάσσεται, αλλά ούτε μπορεί (Ρωμαίους 8:7).

Η φύση μας η αμαρτωλή ούτε υποτάσσεται στο Θεό, ούτε και μπορεί να το κάνει. Μόνοι μας δεν γίνεται να ζήσουμε αυτά που θέλει ο Θεός. Μόνο με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος που κατοικεί μέσα μας. Επειδή, αν ζείτε σύμφωνα με τη σάρκα, πρόκειται να πεθάνετε, αν, όμως, διαμέσου τού Πνεύματος, θανατώνετε τις πράξεις τού σώματος, θα ζήσετε (Ρωμαίους 8:13).

Προσέξτε το δεύτερο μέρος, το υπογραμμισμένο: Μπορώ να θανατώνω τις πράξεις του σώματος. Και μάλιστα είμαι εγώ υπεύθυνος να το κάνω. Μπορώ να είμαι πράος. Μπορώ να είμαι εγκρατής όπου χρειάζεται. Μπορώ να είμαι μακρόθυμος και ευγενικός. Μπορώ να γυρίσω το άλλο μάγουλο. Μπορώ όταν μου ζητήσουν το σακάκι να δώσω και το παλτό. Μπορώ. Με τη δύναμη που μου δίνει το Άγιο Πνεύμα.

Ένας πιστός άνθρωπος, ο John Owen έλεγε το 17ο αιώνα. Να θανατώνεις την αμαρτία, αλλιώς θα θανατώσει εκείνη εσένα.

Οι πράξεις του σώματος που πρέπει να θανατώνονται είναι κάθε πονηρή σκέψη, κάθε ματιά, κάθε υπερηφάνεια, κάθε εγωισμός. Ο Χριστός είπε στο Ματθαίο, Αυτά που βγαίνουν από το στόμα, βγαίνουν από την καρδιά, και εκείνα είναι που μολύνουν τον άνθρωπο. Επειδή, από την καρδιά βγαίνουν πονηροί συλλογισμοί, φόνοι, μοιχείες, πορνείες, κλοπές, ψευδομαρτυρίες, βλασφημίες (Ματθαίος 15:18-19).

Το μήνυμα του Θεού σε μας σήμερα, είναι πως αυτό μπορεί να γίνει. Η δύναμη υπάρχει. Μπορούμε με τη δύναμη που μας δίνει το Άγιο Πνεύμα που κατοικεί μέσα μας, να είμαστε νικητές, ελεύθεροι από τη δύναμη της αμαρτίας στη ζωή μας.

Και αυτό είναι κάτι που μαθαίνεται, δεν έρχεται αμέσως, είναι και αυτό μια γυμναστική, πνευματική όμως. Χρειάζεται εξάσκηση. Χρειάζομαι να διαβάζω το Λόγο του Θεού, να προσεύχομαι, να βρίσκομαι με αδελφούς για να ενθαρρύνομαι. Να μην αφήνω αμαρτίες χωρίς να τις εξομολογηθώ. Θα τα πούμε περισσότερο και τις επόμενες Κυριακές.

Για σήμερα όμως, ας κρατήσουμε αυτό το μήνυμα: θα πάρετε δύναμη, όταν έρθει επάνω σας το Άγιο Πνεύμα· και θα είστε μάρτυρες για μένα (Πράξεις 1:8). Αν… διαμέσου τού Πνεύματος, θανατώνετε τις πράξεις τού σώματος, θα ζήσετε (Ρωμαίους 8:13).

Μέσα σου κατοικεί ο Θεός. Το Άγιο Πνεύμα. Μη λες δε μπορώ. Από μόνος σου, όντως δε μπορείς. Αλλά δεν είσαι μόνος σου. Επειδή, αυτή είναι η αγάπη τού Θεού, στο να τηρούμε τις εντολές του· και οι εντολές του δεν είναι βαριές. Επειδή, κάθε τι που γεννήθηκε από τον Θεό, νικάει τον κόσμο, και η νίκη που νίκησε τον κόσμο είναι τούτη: Η πίστη μας. (Α΄ Ιωάννου 5:3-4). Αν έχεις γεννηθεί από το Θεό και πιστεύεις στο Θεό και πιστεύεις αυτές τις υποσχέσεις μπορείς, μπορείς να είσαι νικητής.

Όταν θα χτυπήσει το τηλέφωνο και θα ακούσεις τα άσχημα νέα, μέσα σου, να θυμάσαι, υπάρχει το Άγιο Πνεύμα. Έχεις δύναμη. Όταν πας στη δουλειά και αυτός ο άνθρωπος σε ενοχλεί, μπορείς να του χαμογελάς, μπορείς να τον βοηθάς. Όταν έρθει η δοκιμασία, η στέρηση, η αρρώστια, μπορείς να μη χάσεις την πίστη σου. Γράφει στην προς Φιλιππησίους επιστολή: έμαθα να είμαι αυτάρκης σε όσα έχω. Ξέρω να περνώ με στέρηση, ξέρω και να έχω περίσσευμα· σε κάθε τι, και σε όλα, είμαι διδαγμένος, και να χορταίνω και να πεινάω, και να έχω περίσσευμα και να στερούμαι.

Όλα τα μπορώ, διαμέσου τού Χριστού που με ενδυναμώνει (Φιλιππησίους 4:11-13).

Όταν πας να χάσεις την υπομονή σου, μπορείς να συνεχίσεις να την έχεις. Γιατί μέσα σου κατοικεί το Πνεύμα του Θεού και για αυτό είσαι δυνατός! Ευχαρίστησε το Θεό για τη δύναμη που σου δίνει. Πίστεψε το, έτσι απλά. Μη νοιώθεις καημένος και μίζερος. Μέσα σου κατοικεί ο Θεός. Ο Λόγος Του το βεβαιώνει. Μέσα σου κατοικεί το Πνεύμα του Θεού και για αυτό είσαι δυνατός! Αμήν.

Β’ Τιμ. β’15-26:

15 Σπούδασον# να παραστήσης σεαυτόν δόκιμον# εις τον Θεόν, εργάτην ανεπαίσχυντον, ορθοτομούντα τον λόγον της αληθείας.

16 Τας δε βεβήλους ματαιοφωνίας φεύγε· διότι θέλουσι προχωρήσει εις πλειοτέραν ασέβειαν, Α’ Τιμ 1:4-20:

[4 μηδέ να προσέχωσιν εις μύθους και γενεαλογίας απεράντους, αίτινες προξενούσι φιλονεικίας μάλλον παρά την εις την πίστιν οικοδομήν του Θεού, ούτω πράττε· Α’ Τιμ 4:7, Α’ Τιμ 6:20, Β’ Τιμ 2:16, Τιτ 1:14, Τιτ 3:9, Α’ Τιμ 6:4

5 το δε τέλος της παραγγελίας είναι αγάπη εκ καθαράς καρδίας και συνειδήσεως αγαθής και πίστεως ανυποκρίτου, Ρωμ 13:8, Γαλ 5:14

6 από των οποίων αποπλανηθέντες τινές εξετράπησαν εις ματαιολογίαν.

7 Θέλοντες να ήναι νομοδιδάσκαλοι, ενώ δεν νοούσιν ούτε όσα λέγουσιν ούτε περί τίνων διϊσχυρίζονται.

8 Εξεύρομεν δε ότι ο νόμος είναι καλός, εάν τις μεταχειρίζηται αυτόν νομίμως, Ρωμ 7:12

9 γνωρίζων τούτο, ότι ο νόμος δεν ετέθη διά τον δίκαιον, αλλά διά τους ανόμους και ανυποτάκτους, τους ασεβείς και αμαρτωλούς, τους ανοσίους και βεβήλους, τους πατροκτόνους και μητροκτόνους, τους ανδροφόνους, Γαλ 5:23

10 πόρνους, αρσενοκοίτας, ανδραποδιστάς, ψεύστας, επιόρκους, και ει τι άλλο αντιβαίνει εις την υγιαίνουσαν διδασκαλίαν,

11 κατά το ευαγγέλιον της δόξης του μακαρίου Θεού, το οποίον εγώ ενεπιστεύθην. Α’ Τιμ 6:15, Α’ Θεσ 2:4

12 Και ευχαριστώ τον ενδυναμώσαντά με Ιησούν Χριστόν τον Κύριον ημών, ότι ενέκρινε πιστόν και έταξεν εις την διακονίαν εμέ,

13 τον πρότερον όντα βλάσφημον και διώκτην και υβριστήν· ηλεήθην όμως, διότι αγνοών έπραξα εν απιστία, Πραξ 8:3, Πραξ 9:1, Πραξ 22:4, Πραξ 26:9, Α’ Κορ 15:9,Γαλ 1:13, Ιω 9:39, Ιω 9:41, Πραξ 3:17

14 αλλ’ υπερεπερίσσευσεν η χάρις του Κυρίου ημών μετά πίστεως και αγάπης της εν Χριστώ Ιησού.

15 Πιστός ο λόγος και πάσης αποδοχής άξιος, ότι ο Ιησούς Χριστός ήλθεν εις τον κόσμον διά να σώση τους αμαρτωλούς, των οποίων πρώτος είμαι εγώ· Μτ 9:13, Μκ 2:17, Λκ 5:32, Λκ 19:10, A’ Ιω 3:5

16 αλλά διά τούτο ηλεήθην, διά να δείξη ο Ιησούς Χριστός εις εμέ πρώτον την πάσαν μακροθυμίαν, εις παράδειγμα των μελλόντων να πιστεύωσιν εις αυτόν εις ζωήν αιώνιον.

17 εις δε τον βασιλέα των αιώνων, τον άφθαρτον, τον αόρατον, τον μόνον σοφόν Θεόν, είη τιμή και δόξα εις τους αιώνας των αιώνων· αμήν.

18 Ταύτην την παραγγελίαν παραδίδω εις σε, τέκνον Τιμόθεε, κατά τας προγενομένας προφητείας περί σου, να στρατεύης κατ’ αυτάς την καλήν στρατείαν, Α’ Τιμ 6:12

19 έχων πίστιν και αγαθήν συνείδησιν, την οποίαν τινές αποβαλόντες εναυάγησαν εις την πίστιν· Α’ Τιμ 3:9

20 εκ των οποίων είναι ο Υμέναιος και Αλέξανδρος, τους οποίους παρέδωκα εις τον Σατανάν, διά να μάθωσι να μη βλασφημώσι. Β’ Τιμ 2:17, Β’ Τιμ 4:14, Α’ Τιμ 5:5 ]

 

Α’ Τιμ 4:7, Α’ Τιμ 6:20, Τιτ 1:14, Τιτ 3:9

17 και ο λόγος αυτών θέλει κατατρώγει ως γάγγραινα· εκ των οποίων είναι ο Υμέναιος και ο Φιλητός,

18 οίτινες απεπλανήθησαν από της αληθείας, λέγοντες ότι έγεινεν ήδη η ανάστασις, και ανατρέπουσι την πίστιν τινών.

19 Το στερεόν όμως θεμέλιον του Θεού μένει, έχον την σφραγίδα ταύτην· Γνωρίζει ο Κύριος τους όντας αυτού, καί· Ας απομακρυνθή από της αδικίας πας όστις ονομάζει το όνομα του Κυρίου. Ιω 10:14

20 Εν μεγάλη δε οικία δεν είναι μόνον σκεύη χρυσά και αργυρά, αλλά και ξύλινα και οστράκινα, και άλλα μεν προς χρήσιν τιμίαν, άλλα δε προς άτιμον. Ρωμ 9:21

21 Εάν λοιπόν καθαρίση τις εαυτόν από τούτων, θέλει είσθαι σκεύος τιμίας χρήσεως, ηγιασμένον και εύχρηστον εις τον δεσπότην, ητοιμασμένον εις παν έργον αγαθόν.

22 Τας δε νεανικάς επιθυμίας φεύγε και ζήτει την δικαιοσύνην, την πίστιν, την αγάπην, την ειρήνην μετά των επικαλουμένων τον Κύριον εκ καθαράς καρδίας. Α’ Τιμ 6:11

23 Τας δε μωράς και απαιδεύτους φιλονεικίας παραιτού, εξεύρων ότι γεννώσι μάχας· Α’ Τιμ 1:4, Α’ Τιμ 6:4, Τιτ 3:9

24 ο δε δούλος του Κυρίου δεν πρέπει να μάχηται, αλλά να ήναι πράος προς πάντας, διδακτικός, ανεξίκακος, Α’ Τιμ 3:2

25 διδάσκων μετά πραότητος τους αντιφρονούντας, μήποτε δώση εις αυτούς ο Θεός μετάνοιαν, ώστε να γνωρίσωσι την αλήθειαν, Γαλ 6:1

26 και να ανανήψωσιν από της παγίδος του διαβόλου, υπό του οποίου είναι πεπαγιδευμένοι εις το θέλημα εκείνου.

Η Β’ Τιμ. β’ 20 αναφέρει «προς χρήσιν τιμίαν». Δηλώνει ότι όλοι έχουμε τη δύναμη να «καθαρίσουμε» τους εαυτούς μας από λανθασμένο τρόπο σκέψης και συμπεριφοράς. Η ερώτηση – κλειδί είναι: «Είσαι έτοιμος να χρησιμοποιηθείς από το Θεό;» Έχει υποταχθεί το θέλω σου ολοκληρωτικά και αναμορφωθεί από τον «Πλάστη»;

Στην ιστορία του Ιακώβ και του Ησαύ (Ρωμ. θ’12-13) βλέπουμε τρεις τύπους ανθρώπων:

 

  1. τον Ησαύ (ο φυσικός άνθρωπος) – γαντζωμένος στον κόσμο, έχασε τα πρωτοτόκιά του εξ αιτίας της αμαρτίας του, δεν είχε ευλογία από τον πατέρα του, κατάντησε να είναι οργισμένος εναντίον του εκλεκτού του Θεού.

  2. τον Ιακώβ (σαρκικός άνθρωπος) – αγαπά τον οίκο του Θεού, ευλογείται από τον Πατέρα, αλλά χωρίς συντριβή στο θέλω του, γεμάτος απάτη και δολιότητα.

  3. Τον Ισραήλ (πνευματικός άνθρωπος) – ευλογημένο από το Θεό, συντριμμένος μπροστά στο Θεό και ζει για να εκπληρώσει το θέλημα του Θεού. Είναι «σκεύος προς τίμια χρήση».


Επόμενο άρθρο
Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: